كمپانى ( 1320 - 1257 ) آية اللّه شيخ محمد حسين غروى اصفهانى ، معروف به كمپانى ، كه در شعر تخلص مفتقر را برگزيد ، در سال 1296 هجرى قمرى در كاظمين تولد يافت . پدرش حاج محمد حسن از بازرگانان بنام كاظمين و مردى پارسا بود و به مناسبت اينكه اجدادش از نخجوان به اصفهان مهاجرت كرده و در آن شهر متوطن شده‌اند به اصفهانى شهرت يافته‌اند . محمد حسين غروى در خانواده‌اى متمكن و مرفه زيست و پس از مرگ پدر ميراث هنگفتى براى او به‌جا ماند و شايد علت شهرتش به كمپانى از همين بابت باشد . وى خواندن و نوشتن و فراگيرى قرآن و هنر خط را در مكتب آموخت و با اينكه از تمكن مالى برخوردار بود به جانب علوم دينيه روى آورد . آية اللّه شيخ محمد حسين ، تحصيلات مقدماتى را در كاظمين نزد اساتيد فن فرا گرفت ، آنگاه براى ادامهء تحصيل راهى نجف شد و در سلك شاگردان آخوند ملا محمد كاظم خراسانى در اصول منظوم گشت و فقه را نيز از محضر علامهء محقق شيخ محمد اصفهانى آموخت و پس از فوت اين دو استاد ، چندى در رشتهء فلسفه نزد فيلسوف عارف ، ميرزا محمد باقر اصطهباناتى كسب فيض كرد و در آن علم نيز تبحر يافت . سپس به تدريس پرداخت و شاگردانى پروريد كه بعدها خود از اساتيد و مدرسين به شمار آمدند . شيخ محمد حسين كمپانى مبانى اصول را بر چهار مبحث نهاد و خود آن را پايهء تدريس خود قرار داد : مبحث الفاظ ، مبحث ملازمات عقليه ، مبحث حجيت ، و مباحث اصول عمليه . وى قصد داشت كتاب اصولى بر اين مبنا پايه‌گذارى كند ، اما اجل مهلتش نداد و سرانجام در سال 1361 هجرى قمرى بدرود حيات گفت و به سراى باقى شتافت . آية اللّه كمپانى مشربى فلسفى داشت ، اما آن را با عرفان درآميخته بود و حتى در